سلام

دیروز از هشت صبح تا شش عصربه اسم کلاس روش تحقیق نشستیم پای صحبت یه مشت آدم کج و کوله ای که مثلا یادمون بدن چطور یه طرح تحقیقاتی بنویسیم!!! کلاسی که هر سال تو سه روز برگزار میشد و امسال فشرده تو دو روز. چیزی که به زعم خودشون تو رشته ی ما از نون شب هم واجب تره.البته اینو بگم که با توجه به سر و کار بچه ها با طرح و پایان نامه های رنگا رنگ ، زیاد هم تو این زمینه ببو نبودیم.خب گذشته از اینکه مثال ها و موارد ذکر شده شون اصلا به رشته ی ما مربوط نمیشد و در حد یه دانشجوی لیسانس  بود، جو کلاس هم فوق العاده خسته کننده وبد بود و این به خاطر این بود که آقایون تخصص دیگه ای داشتن و زحمت مطالعه بیشتر در مورد داروسازی رو هم به خودشون نداده بودن.  آخر کارهم بحثی پیش اومد ،بچه ها نسبت به یکی از مثالهای به اصطلاح کاربردی  شاکی شدن ، اینکه پشت هماهنگی دکتر و دارو ساز سیاست هایی آنچنانی خوابیده! و اون به قولی استاد به جای جواب منطقی و با توجه به حساسیت بچه ها به واژه "دارو فروش" از اون استفاده کرد:" نگران نباشید. همه شما دارو فروش های خوبی میشین"!  نا گفته نمونه که خیلی ها هم ساکت سرشون رو پایین انداختن و بعضی ها از حرفاش حمایت هم کردن!!!

این آقا که حیف اسم استاد!!! با این حرفش نه تنها ارزش خودش رو از اون که بود پایینتر آورد بلکه الزام حضور خودش رو تو اون کلاس نفی کرد. آخه یاد دادن روش تحقیق به یه عده  دارو فروش چه فایده ای داره؟ همش هدر دادن پول و مهم تر از اون وقته، نیست؟ چیزی زیادی هم که عایدمون نشد.حیف وقت!

به هر حال ما که به این کم لطفی ها عادت کردیم. به قول بچه ها یه رشته بی مشکل پیدا شده که اونم می خوان درگیر مسائل ریز و درشت کنن.اما این آقایون که در حال حاضر تمام طرح های دانشگاه  از زیر دستشون رد میشه و خودشون در اول کلاس اذعان داشتن که بیشترین،بهترین و موفقترین طرح ها مال دانشکده ی داروسازیه، دیگه چرا اینطور فکر می کنن؟

 یه چیز دیگه هم هست، از ماست که بر ماست! اگه طرح ها و پایان نامه های فوق العاده مون به جای خاک خوردن تو کتابخونه دانشکده و کتابخونه استاد راهنماها یه جور وارد چرخه ی سلامت کشور بشن، حالا به هر طریقی ، هر از راه رسیده ای به خودش اجازه اهانت نمیده... البته کما بیش این اتفاق میفته اما اونا طرح هایی هستن که از اول زیر چتر حمایت کارخونه کارشون رو شروع کردن، بقیه ول معطلن! ..... ای بابا اگه بخوام بگم میشه مثنوی هفتاد من. فقط خواستم چیزی تو دلم نمونه... شما هم بگین. میشنوم( میخونم!)