می خوام بعنوان آخرین مطلب در سال 84 ,یه مرور کلی رو سالی که گذشت داشته باشم.کار سختیه ولی سعی خودم رو میکنم که چیزی رو از قلم نندازم. اگه شما هم چیزی به ذهنتون میرسه اضافه کنین.قبلا بگم "هر گونه دستکاری در خاطرات مردم پیگرد قانونی دارد"خود دانید!

فروردین:مثل همه فروردین ها اولش با عشق و حال شروع شد و آخرش با ضد حال تموم شد.اتفاق خاصی رخ نداد.پر کاربرد ترین جمله ها : بچه ها فو ق العاده بگذارین .وقت نداریم.ترم کوتاهه!

اردیبهشت: دویدن.دویدن و دویدن .....و عاقبت هم.....امان از این استادای پر توقع.

خرداد:همیشه این ماه واسم رنگ و روی دیگه ای داره.نه بخاطر اتفاقات تاریخیش . به خاطر تولدم!!!امسال هم به خوبی با بچه ها دور هم برگزارش کردیم!سال من در واقع از اینجا شروع شد.

تیر:پایان امتحانا بود و شروع واسه علوم پایه.بروبچ  خانواده ی پزشکی میدونن من چی میگم. ضمنا من یه برنامه ی دراز مدت برای کاهش وزن رو هم شروع کردم.رژیم + ورزش...اراده ای فولادی و انگیزه ای قوی من رو همراهی میکردن !(نتیجه اش هم بد نشد)راستی تو این ماه دو تا اتفاق فوق العاده هم واسم رخ داد؟!آشنایی یه دوست خوب  با من!!!(چون یه سالی بود که میشناختمش) و واسطه شدن واسه یه امر خیر....( که به خوبی و خوشی به سر انجام رسید) اینا بصورت معما بمونه بهتره.

مرداد: این ماه تقسیم میشد به روزهای زوج: اروبیک+ اینترنت+ تلفن +درس و روزهای فرد:اینترنت+ تلفن+رقص+درس!!! یه چنتایی هم کاریکاتور با لادن خلق کردیم که نصفه نیمه تو کمد خاک میخورن. راستی تو این ماه یه غربالگری هم تو دوستام انجام دادم...یه تحول اساسی....اما واسم خیلی گرون تموم شد!

شهریور:ماه توپی بود.امتحانانو دادیم و با برو بچ راهی شیراز شدیم.خیلی خیلی خیلی خوش گذشت. با تشکرات ویژه از مریم,سمیه. مونا جون. خاطراتشم نوشتم!تو وبلاگم قبلیمه...با اینکه بعد از عوض کردن وبلاگم بچه ها کلی التماس کردن که تو این جدیده حرفی از اون سفر نزنم.اما با توجه به اشتیاقی که تو چشماتون موج میزنه!!!می تونین اینجا  یه چیزایی بخونین.(اگه بعد از مدت ها باز شه!)

مهر:شروع سال جدید تحصیلی.با این تفاوت که دیگه حس خانم دکتری میکردیم.نمی دونین چه حالی میده به جای صدا کردن اسمت بهت بگن خانم دکتر!(یک نمونه بارز سندرم کمبود)راستی وبلاگم هم همین روزا بود که شکل گرفت. امان از این رفیق ناباب. ماندانا جون متشکرم. و یه تشکر ویژه هم از هادی حیدری به خاطر پیشنهادی که بابت اسم داد! در همین گیر و دار یه فکر نو به سرم زد....نمایشگاه کاریکاتور!!!آخه بگو دختر بیکاری؟

آبان:خواب –کتاب-کباب...نه بابا خانم دکتری هم سخته ها....ردیف اول بشینی , هی جزوه برداری و از استادا سوالای آنچنانی بپرسی!حالتون بد شد نه؟اما به قول سو گل جون ما قرتی بازیامون رو هم کنار نگذاشتیم .چه قدر دوندگی داشت .نمایشگاه رو میگم!خیلی سخته بخوایی  کاریکاتور رو واسه یه عده  که هیچ پیش زمینه ی ذهنی  در موردش ندارن ,توضیح بدی  و سخت تر اینکه از همونا اجازه نمایشگاه بگیری.خیلی سخته جایی رو که تا دیروز درش تخته بوده ,اونم واسه 2 سال ,راه بندازی.اما من از اون بادا نبودم که هر بیدی رو تکون بدم!!! کم نیووردم و این تازه اول کار بود.اول باید بچه رو بعد از مدت ها جمع میکردم تا گروه بشیم که شدیم"7 مداد رنگی" همین قضیه کلی انرژیه منو گرفت. این وسط فقط استاد عدیلی حرص میخورد که"دختر کار ها رو تقسیم کن"اما من....تا اینکه به خوبی و خوشی,با کمک هم دانشکده ای ها و بروبچ گروه  برگزار شد از 21 تا25 .خودم هم سوم شدم!!!!تجربه ی فو ق العاده ای بود.

 آذر: تو همین ماه بود که به بلاگفا نقل مکان کردم!و این شروع ارتباطات تازه بود. با تشکر دوباره از ماندانا.یه کم هم عقب موندگی بود که با دوندگی بیشتر جبران شد!

دی:نمایشگاه کلی منو عقب انداخت اما هر جور بود امتحانا رو هم دادم ...یه ترم  دیگه هم تموم شد. از کار خودم راضی بودم!لااقل فهمیدم چطور گذشت. چشمام روی خیلی حقایق باز شد. تو این ماه با کلی وبلاگ هم آشنا شدم و فهمیدم که دنیا پره از آدمای عجیب..... وقتش بود یه کار علمی- عملی بردارم! یک طرح. سنتز, اونم با به عقیده ی خودم  با بهترین استاد دانشکده! تا اینجاش همه چیز خوب بود.

بهمن: خب ماه نسبتا آرومی بود.زندگی جریان داشت. هر روز خورشید طلوع می کرد!فقط نمیدونم چرا خطی که روی روزای تقویمم میکشیدم اینقدر پر رنگ بود؟! من بدو.طرح بدو.استاد بدو( میدونین که دویدن ما با استادا یه کم فرق داره!!!) توجه کنید من این ترم هم  همچنان ردیف اول بودم!اواخر این ماه هم تمایلات قبلی که سعی کردم فراموششون کنم دوباره در من شکل گرفت! آدم هیچوقت نمیتونه خودشو گول بزنه. راستی برو بچ رفتن کیش که من بنا به دلایل عدیده نتونستم برم!

اسفند: همکاری با هادی تونز بالاخره به یه جایی رسید و گزارشم تو هادیتونز اومد  بعد از اون همه مطلبی که نوشتم و هادی هر بار به یک دلیل (منطقی !!!)ردشون میکرد,کلی خوشحالم کرد و نشون داد که استعداد خبر نگاری رو هم دارم.تو دانشکده هم اولا" کلی بابت  طرحم حرص خوردم که البته هنوز در جریانه. ثانیا"چندین بار توسط یک استاد با بهانه های مختلف شسته شدم و این اواخر هم تولد مریم بود( جریانش این پایین هست) یه پروژه ی تربیتی داشتم. بیچاره دوستام  کلی دلشون به حال من سوخته بود.فکرمی کردن دارم از دست میرم....اگه بدونین.طفلک مریم موقع حرف زدن مثل اسفند رو آتیش شده بود.میگن دوستای صمیمی بیشتر دلشون میسوزه! اما نه, از شوخی بگذریم بیشتر سو تفاهم بود! جای سمیه و لادن اون وسط خالی بود.یه معجزه هم این اواخر رخ داد.سارا به خاطر من دست به کار پخت و پز شد!!!نمیگم چی پخت.مهم این بود که سعی خودش رو کرد.بماند که اتفاقی خوب شد. شب آخری که بچه ها اهواز بودن کلی حال داد.بعد از مدت ها دور هم جمع شدیم.خدا این روزا رو از ما نگیره .این چند روزه هم که تو تب و تاب عید و روزای تازه.

حالا به تموم اینا اتفاقات سیاسی-اجتماعی- که واسه هممون مشترکن _ رو هم که اضافه کنین....اووووه چه شود! میشه گفت سال خوبی بود. حالا که دارم زیر و روش میکنم تازه می فهمم کجا رو تند رفتم و کجا رو کند. بیشتر از یک سال واسم تجربه داشت و همین کافیه که آدم از یک سال زندگیش راضی باشه.مگه نه؟ فکرای نویی هم دارم تو مخم میپزم!!! هنوز کلی کار مونده که نکردم.کلی جا مونده که نرفتم و کلی حرف که نزدم.اما از یه چیز مطمئنم . یه خدای مهربون همیشه اون بالاست که کمکم میکنه .چه سال شلوغی بشه....

شما چی؟؟؟تا وقت دارین فکراتونو بکنین....فعلا"